O śmierci i snach

Świadomość umierania była we mnie odkąd sięgam pamięcią do lat dziecięcych. Przez wszystkie lata jednak się zmieniała, przeobrażała. Najpierw był strach, który powoli odchodził. Długo miałam wątpliwości, czy o tym rzeczywiście pisać. Czy wchodzić głębiej w tak trudny temat. Postanowiłam to puścić. I powiedzieć o czymś, co jest mega trudne, jednocześnie piękne.

Continue reading „O śmierci i snach”

Reklamy

Mojego spojrzenia na buddyzm ciąg dalszy

Buddyzm na wschodzie niewątpliwie jest religią, która buduje świątynie, stupy, ma swoje rytuały, figurki Buddy, legendy, przypowieści, nauki. Religią, która również jest instytucją zrzeszającą swoich wyznawców. Jednak buddyzm buddyzmowi nierówny. Jest sporo różnych dróg, odłamów, które różnią się między sobą. Jest wiele szkół, nie ma jednego buddyzmu. W Chinach wygląda to inaczej, jeszcze inaczej wygląda buddyzm tybetański, inaczej w Ameryce i inaczej w Polsce. Thich Nhat Hanh mówił o potrzebie kształtowania własnego buddyzmu i to do mnie mocno przemawia.

„Jeżeli buddyzm ma być buddyzmem, musi pasować do mentalności i kultury społeczeństwa, któremu służy” – Thich Nhat Hanh .

Czym wobec tego jest dla mnie?

Continue reading „Mojego spojrzenia na buddyzm ciąg dalszy”

O zaufaniu inaczej

Całe moje dotychczasowe życie uczono mnie i powtarzano mi, że zaufanie jest fundamentem w utrzymywaniu jakiejkolwiek relacji międzyludzkiej. Zaufanie zawsze było podstawą w związku dwojga ludzi. Dla mnie osobiście było czymś nieosiągalnym, ze względu na takie doświadczenia, a nie inne. Choć dziś po latach przeszłam proces wybaczania, mój stosunek do zaufania uległ wprawdzie zmianie, jednak nie byłabym sobą, gdybym nie poszła i pod tym względem własną drogą. Czy ja ufam?
Continue reading „O zaufaniu inaczej”