Pokój nam wszystkim

Nie mogę obojętnie przejść obok napotkanych murów, które ludzie stawiają na własne życzenie. Ponoć chrześcijaństwo jest religią pokoju. Widać to szczególnie w komentarzach dotyczących gorącej ostatnio sprawy Ewy Wójciak oraz prof. Kolbuszewskiej, która poparła list otwarty do Ryszarda Grobelnego i w związku z tym została zmuszona do rezygnacji z zajmującego stanowiska na KUL-u. Swoje trzy grosze oczywiście musiał wtrącić w tej sprawie Wojciech Cejrowski, stwierdzając, iż „nie chce się potykać na korytarzu o panią profesor Kolbuszewską”. Nikt nie wspomniał ani słowem o argumentach w oświadczeniu prof. Kolbuszewskiej, w którym stwierdziła jasno, że nie popiera słów Ewy Wójciak. Pomimo wyjaśnień, że powody były inne, wszyscy zgodnym chórem na nią naskoczyli, oskarżając o szykanowanie świętej osoby, jakby co najmniej ona sama nazwała „chujem” Papieża. Continue reading „Pokój nam wszystkim”

Po mojemu

Dzisiaj odniosę się do rozmowy Marcina Mindykowskiego z Wojciechem Cejrowskim na łamach Dziennika Bałtyckiego. Wywiad rozniósł się głośnym echem w mediach. Nie mogłabym pominąć takiego tematu. Tekst przeczytać można po uprzedniej rejestracji w systemie Piano. Od września trzeba będzie zapłacić za prenumeratę. Z tego powodu właśnie postanowiłam zatrzymać na dłużej przynajmniej niektóre „cenne” słowa WC. Continue reading „Po mojemu”