Niewidzialność

Dzieciom zdarza się marzyć, że są niewidzialne. Myślą o czapce niewidce, by móc być może nabroić tak, by nikt ich nie widział. Z tego co wiem, czasami myślą o tym także dorośli. Chcieliby przejść przez tłum niezauważeni, niewidoczni. Są też tacy ludzie, którzy nie muszą o tym marzyć. Niewidzialność jest z nimi praktycznie od zawsze. Już jako dziecko byli niezauważani przez dorosłych. Czasem tylko inne dzieci zauważały i bezczelnie wykorzystywały ślepotę dorosłych. I to zostaje w człowieku na zawsze… Czy się tego chce, czy nie. Continue reading „Niewidzialność”

Samotność

sam-sobie-badz-swiatlem-oshoJak postrzegamy samotność? Wystarczy wpisać to słowo w wyszukiwarkę internetową i zapoznać się chociażby z grafiką na ten temat. Smutne, czarno-białe obrazy, z równie smutnymi tekstami. Utożsamiamy ją z naszymi uczuciami, podczas gdy nie ma z nimi nic wspólnego. Jest „potworem”, „nieproszonym gościem”, „ceną, którą płacimy za coś”. Continue reading „Samotność”

Jestem jaka jestem

05theoutsiderByłam taka odkąd pamiętam. Mam wrażenie, że taka się urodziłam. Zawsze trzymałam się z dala, zawsze chodziłam swoimi drogami, odkąd tylko nauczyłam się tej umiejętności. Zawsze byłam sama. Już właśnie jako mały szkrab, przekraczałam tę furtkę, choć mi mówiono, że nie wolno i sama spacerowałam po pobliskim lesie. Choć zawsze ją zamykano, nauczyłam się ją otwierać. Różnica była jedynie na poziomie świadomości samej siebie. Kiedyś było to dla mnie powodem wstydu. Wmawiano mi, że nie do końca jestem normalna, że mam problemy psychiczne, czasem neurotyzm. Wysyłano do psychologa. Każdy, kto odstawał, był podejrzany. Nie czułam swojej wyjątkowości, wręcz przeciwnie. Cały świat mi mówił, że jestem chora i wierzyłam w to. Nie jest łatwo być outsiderem.  Czy świat dziś poszedł do przodu w postrzeganiu takich ludzi? Tego nie zaobserwowałam. Wiem, że moje postrzeganie się zmieniło.
Continue reading „Jestem jaka jestem”

Into the Wild

tumblr_lgmvcflYBx1qajbx2o1_500„Wszystko za życie” – film, który skłania do głębokiej refleksji. Po wnikliwym spojrzeniu w kadry, możemy odnaleźć tam niejedną własną historię. Przemierzane przez bohatera kilometry mogą być naszymi krokami w celu odnalezienia własnej życiowej drogi. Z tym filmem jest jak z książkami, których przeczytanie jeden raz jest niewystarczające. Wracamy do nich często i za każdym razem wynosimy z nich coś innego. Continue reading „Into the Wild”

Czy taki diabeł straszny jak go malują?

Nie pojawia się w nas nagle. Jest z nami od początku naszego życia do jego końca. Niektórzy z nas ją polubili i nauczyli się trudnej sztuki akceptacji. Nie traktują jej jak wroga, lecz jak sprzymierzeńca. Dla innych zaś jest jak nieoswojone dzikie zwierzę, które atakuje niespodziewanie. Continue reading „Czy taki diabeł straszny jak go malują?”

Instrukcja obsługi

Na stronie Michała Kosakowskiego znalazłam bardzo trafną i wyjątkowo interesującą instrukcję obsługi introwertyka, która bardzo pomogła mi zrozumieć siebie. Autor łamie stereotypy na temat tej osobowości. Pisze o mitach i nieporozumieniach, które wytworzyły się wokół introwertyków. Tak, to prawda, osobiście ich doświadczyłam. Przez lata domyślałam się, że jestem „taka”. Odbierałam siebie negatywnie, stereotypowo, jak większość ludzi. Pełne zrozumienie przyszło wtedy tak naprawdę, kiedy zaczęłam odchodzić od wiary i szukać prawdziwego „ja”. Continue reading „Instrukcja obsługi”